[Fic]One night with you… โซลเมท

posted on 23 Apr 2008 14:22 by iamcassy in Fiction

Title : One night with you…
Pairing : โซลเมท
Rated : NC-18
Author : IamCasSY

Warning : ฟิคNCล้วนๆ เหอๆๆ

.....................................................................................

 

 

ยูชอน...ชั้น...

“…แจจุง

ดวงตากลมโตดำขลับจ้องหน้าชายหนุ่มอย่างมีความหมาย

ร่างบางค่อยๆเดินมาหาเขาช้าๆ มือเรียวเอื้อมมาจับมือหนานั้นไว้

แววตาอ้อนวอนสื่อถึงอะไรบางอย่างที่ทั้งคู่คุ้นเคยกันดี

ชั้น...อยากไปที่นั้น พาชั้นไปหน่อยสิ

คนถูกขอร้องจ้องกลับไปที่ดวงตากลมโตคู่นั้นนิ่งนานก่อนจะเอ่ยเสียงนุ่ม

ไปที่นั้น...กับชั้นเหรอ

อืม...กับนาย เท่านั้น...สีหน้าเว้าวอนออดอ้อนราวกับเด็กๆบนใบหน้าสวยนั้น

ทำเอาคนถูกขอร้องอดใจอ่อนไปไม่ได้ ถึงจะรู้อยู่เต็มอกว่ามันผิดทั้งต่อตัวเขาเองและตัวเองจุงด้วยก็เถอะ

แต่เมื่อถูกรุกด้วยสีหน้าแบบนั้นเข้าไปเขาก็ต้องจำยอมอยู่ทุกทีสิน่า

กี่ครั้งแล้วนะ ที่ชั้นไม่สามารถปฏิเสธนายไปได้ซักที...แจจุง

รถยนต์สีดำคันหรูกระชากตัวแล่นออกไปจากคอนโดสูงอย่างเงียบเชียบ

เป็นเวลาตี1กว่าแล้วที่ทั้งคู่ออกมาท่องราตรี ร้านรวงต่างๆข้างทางเริ่มทยอยปิดกันเกือบหมด

ยูชอนเลี้ยวรถเข้าจอดตรงหน้าร้านสะดวกซื้อเล็กร้านหนึ่ง

เขาหายเข้าไปข้างในครู่หนึ่งก่อนจะออกมาพร้อมของที่ต้องการ

ไปที่เดิมใช่มั๊ย

อืมม แจจุงพยักหน้าเบาๆ สายตาเหม่อลอยออกไปนอกหน้าต่างรถ ยูชอนลอบมองร่างบางเงียบๆก่อนจะสต๊าทรถอีกครั้งเพื่อไปยังที่หมาย…………

ถึงแล้วนะแจจุง

ขอบใจนะยูชอน ร่างบางเอ่ยตอบพร้อยรอยยิ้มละไม

เขาค่อยๆยกถุงที่ยูชอนซื้อมาจากร้านสะดวกซื้อพลางพยักหน้าเรียกอีกฝ่ายให้เดินตามไป

มาทางนี้ดีกว่า ขืนอยู่ตรงนั้นเดี๋ยวได้เปื้อนรถนายหมด

ทั้งคู่ค่อยๆเดินเลียบลงมาทางเนินหญ้าเรื่อยๆ สถานที่ที่ว่านี่คือจุดชมวิวริมน้ำจุดหนึ่งที่แจจุงกับ

ยูชอนค้นพบโดยบังเอิญและถือวิสาสะเป็นจุดชมวิวที่ประจำของวกเขาไปเรียบร้อย

นึกคึกอะไรถึงได้ชวนชั้นมาดื่มที่นี่หน่ะ หืมม ยูชอนเริ่มบทสนทนาเมื่อทั้งคู่จัดแจงหาทำเลที่นั้งเรียบร้อย

เปล่านิ ก็แค่อยากมานั่งที่นี่กับนายเฉยๆ

แจจุงควานหากระป๋องเบียร์ในถุงพลาสติกสีขาวก่อนจะเปิดออกแล้วกระดกทีเดียวครึ่งกระป๋อง

เฮ้ยๆ ใจเย็นๆ ชั้นรู้ว่ายังไงนายก็ไม่เมาง่ายๆ แต่ก็ระวังจะสำลักเบียร์ตายนะเว้ย

ยูชอนปรามเมื่อเห็นเพื่อนตัวดีทำท่าจะซดโฮกอีกระลอก

แล้วนายไม่ดื่มมั้งรึไงแจจุงยกกระป๋องเบียร์ที่ตัวเองถืออยู่ในมือเข้าไปใกล้ใบหน้าคม

ยูชอนลังเลเล็กน้อยก่อนจะคว้ามาดื่มต่อ(อ๊ายย จูบทางอ้อม >///<)

นายนี่รู้ใจชั้นจริงๆเลยนะยูชอน แจจุงยิ้มหวานขึ้นอีกครั้งเมื่อควานหาของในถุง

แล้วเห็นเบียร์กว่า2โหลอยู่ภายใน (คนเขาคอแข็งอะนะ--*--)

แค่โหลเดียวมันทำอะไรนายไม่ได้ไม่ใช่เหรอไง เคยพูดไว้นิ ยูชอนเอ่ยยิ้มๆ

ว่าแต่...ยุนโฮเป็นไงบ้าง

ร่างบางชะงัก รอยยิ้มเมื่อครู่วูบหายไป

...ไม่รู้สิ

ยังไม่ติดต่อกลับมาเลยเหรอ

แจจุงส่ายหน้าเบาๆเป็นเชิงปฏิเสธ

ยูชอนเห็นสีหน้าที่ซึมลงทันใดของแจจุงก็เข้าใจถึงสาเหตุที่ร่างบางชวนเค้าออกมาดึกๆดื่นๆเช่นนี้

คงเป็นห่วง...จนนอนไม่หลับสินะ

สงสัยคงยุ่งๆอยู่กับงานหน่ะ แถวนั้นก็ไม่ค่อยมีสัญญาณโทรศัพท์ซะด้วย

แต่นี่มันสองวันแล้วนะที่ยุนโฮมันไม่ติดต่อกลับมาเลยหน่ะ แจจุงเถียงหน้าง้ำ

ใช่...จริงๆแล้วเขากำลังกลุ้มใจเรื่องที่ยุนโฮยังไม่ติดต่อกลับมาเลย

ตั้งแต่ไปทำงานถ่ายแบบเพียงคนเดียวเดี่ยวๆที่ต่างจังหวัด ร่างบางเริ่มเปิดเบียร์กระป๋องที่สอง

สามและสี่ออกเพื่อลิ้มรสความนุ่มละมุนลิ้นจากน้ำสีทองเรื่อยๆ

คราบฟองเบียร์ไหลลงเลอะข้างมุมปากแต่เจ้าตัวไม่สนใจที่จะเช็ด

นายว่ามันไม่ผิดปกติมั่งเหรอยูชอน คนหงุดหงิดหันควับมาหาคู่สนทนาที่นั่งห่างกันแค่คืบ

ใบหน้าข้างของแจจุงนั้นสวยได้รูป ขาวผิวเนียนละเอียดนั้นต้องแสงจันทร์ยิ่งขับให้ดูสวยเด่นยิ่งขึ้น

...งดงาม...จนน่าหลงใหล...

...ยูชอน... แจจุงเอ่ยเรียกเบาๆเมื่ออีกฝ่ายจ้องหน้าเขานิ่ง ดวงหน้าคมค่อยๆเลื่อนเข้ามาใกล้อย่างเผลอไผล

ใกล้จนทั้งคู่สัมผัสถึงลมหายใจอุ่นๆที่กระทบกัน

แจจุงหลับตาลงช้าๆเป็นจังหวะที่อีกฝ่ายเลื่อนริมฝีปากอิ่มได้รูปของตนแนบกับแก้มใส

มือหนาค่อยๆเลื่อนขึ้นมาเช็ดคราบฝองเบียร์เย็นๆนั้นออก

สัมผัสช้าๆนุ่มนวลทว่าวาบหวามนั้นเปรียบเสมือนชนวนจุดไฟอารมณ์ให้ประทุขึ้น

เจ้าของริมฝีปากอิ่มไม่หยุดแค่แก้มเขาลากไล้สัมผัสอย่างเบาบางเข้าใกล้กลีบปากสีชมพูระเรื่อของอีกฝ่าย

ก่อนจะหยุดไว้เพียงแค่นั้น แจจุงปรือตาขึ้นน้อยๆ ดวงตาสุกใสของทั้งคู่ประสานสบกัน

ยูชอนนั้นรู้ดีว่าแจจุงรู้สึกเช่นไรกับยุนโฮแต่ด้วยความที่ทั้งคู่ถูกจับให้อยู่ร่วมห้องเดียวกันหลายครั้ง

ทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งสองสนิทสนมกันมากขึ้นอย่างรวดเร็ว

ชนิดที่ว่า...เจ้าตัวก็ไม่รู้เหมือนกันว่าคอยแอบลอบมองรูมเมทของตนด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไปตั้งแต่เมื่อไหร่

ถึงแม้ว่าเบียร์ครึ่งโหลจะไม่ทำให้ทั้งคู่เมาได้ แต่มันก็มีฤทธิ์เพียงพอในกานกระตุ้นอารมณ์ความต้องการของทั้งคู่

แขนขาวขยับขึ้นมาคล้องคอของอีกฝ่ายไว้ (อ้ากกก แจจุง!!!! )

นาย...แน่ใจนะ ยูชอนที่ตอนนี้เหมือนจะถูกรุกถามขึ้น หากแต่อีกฝ่ายกลับแสร้งทำเป็นหูทวนลม

กลีบปากชมพูค่อยๆวางทาบทับบนริมฝีปากอิ่ม บางเบาและยั่วยวนก่อนจะถอนออก

ยูชอนถือเอาว่านั้นเป็นคำตอบรับของอีกฝ่าย เขาเองก็ดื่มไปน้อยซะที่ไหน

กองกระป๋องเบียร์ว่างเปล่าที่กองอยู่ข้างๆบ่งบอกได้เป็นอย่างดี

ยิ่งถูกคนตรงหน้ายั่วยุถึงขนาดนี้ มีหรือที่คนอย่างปาร์ค ยูชอนจะไม่สนอง

เขาเชยคางคนตรงหน้าขึ้นก่อนจะโน้มประกบริมฝีปากเข้าด้วยกัน

แจจุงเผยอรับอย่างหลงใหลในสัมผัสแสนหวานและนิ่มนวลที่ร่างโปร่งมอบให้ อีกฝ่ายยิ่งได้ใจเริ่มลุกล้ำหนักขึ้น

ลิ้นร้อนสอดใส่ควานหาความต้องการในโพรงปากชื้น

ยูชอนละมือจากใบหน้าหวานเอื้อมไปรั้งท้ายทอยของอีกฝ่ายไว้เพื่อที่จะลุกล้ำได้ถนัดขึ้น

ลึกขึ้นราวกับว่าต้องการจะกลืนกินคนตรงหน้าให้

สาสมกับที่มายั่วยวนเขาก่อน แจจุงจูบตอบกลับอีกฝ่ายได้ร้อนแรงไม่แพ้กัน

ปลายลิ้นเกี่ยวกระหวัดตอดรัดอย่างไม่มีใครยอมใคร ยิ่งยูชอนฝังจูบลึกลงไปเท่าไหร่ อีกฝ่ายก็สนองกลับมามากเท่านั้น

บทรักที่เริ่มจากความนิ่มนวลอ่อนหวานค่อยๆเพื่มความรุนแรงมากขึ้นตามระดับความต้องการของทั้