IamCasSY

Title : One night with you…
Pairing : โซลเมท
Rated : NC-18
Author : IamCasSY

Warning : ฟิคNCล้วนๆ เหอๆๆ

.....................................................................................

 

 

“ ยูชอน...ชั้น...”

“…แจจุง ”

ดวงตากลมโตดำขลับจ้องหน้าชายหนุ่มอย่างมีความหมาย

ร่างบางค่อยๆเดินมาหาเขาช้าๆ มือเรียวเอื้อมมาจับมือหนานั้นไว้

แววตาอ้อนวอนสื่อถึงอะไรบางอย่างที่ทั้งคู่คุ้นเคยกันดี

“ ชั้น...อยากไปที่นั้น พาชั้นไปหน่อยสิ ”

คนถูกขอร้องจ้องกลับไปที่ดวงตากลมโตคู่นั้นนิ่งนานก่อนจะเอ่ยเสียงนุ่ม

“ ไปที่นั้น...กับชั้นเหรอ ”

“ อืม...กับนาย เท่านั้น...” สีหน้าเว้าวอนออดอ้อนราวกับเด็กๆบนใบหน้าสวยนั้น

ทำเอาคนถูกขอร้องอดใจอ่อนไปไม่ได้ ถึงจะรู้อยู่เต็มอกว่ามันผิดทั้งต่อตัวเขาเองและตัวเองจุงด้วยก็เถอะ

แต่เมื่อถูกรุกด้วยสีหน้าแบบนั้นเข้าไปเขาก็ต้องจำยอมอยู่ทุกทีสิน่า

‘ กี่ครั้งแล้วนะ ที่ชั้นไม่สามารถปฏิเสธนายไปได้ซักที...แจจุง ’

รถยนต์สีดำคันหรูกระชากตัวแล่นออกไปจากคอนโดสูงอย่างเงียบเชียบ

เป็นเวลาตี1กว่าแล้วที่ทั้งคู่ออกมาท่องราตรี ร้านรวงต่างๆข้างทางเริ่มทยอยปิดกันเกือบหมด

ยูชอนเลี้ยวรถเข้าจอดตรงหน้าร้านสะดวกซื้อเล็กร้านหนึ่ง

เขาหายเข้าไปข้างในครู่หนึ่งก่อนจะออกมาพร้อมของที่ต้องการ

“ ไปที่เดิมใช่มั๊ย ”

“ อืมม ” แจจุงพยักหน้าเบาๆ สายตาเหม่อลอยออกไปนอกหน้าต่างรถ ยูชอนลอบมองร่างบางเงียบๆก่อนจะสต๊าทรถอีกครั้งเพื่อไปยังที่หมาย…………

“ ถึงแล้วนะแจจุง ”

“ ขอบใจนะยูชอน ” ร่างบางเอ่ยตอบพร้อยรอยยิ้มละไม

เขาค่อยๆยกถุงที่ยูชอนซื้อมาจากร้านสะดวกซื้อพลางพยักหน้าเรียกอีกฝ่ายให้เดินตามไป

“ มาทางนี้ดีกว่า ขืนอยู่ตรงนั้นเดี๋ยวได้เปื้อนรถนายหมด ”

ทั้งคู่ค่อยๆเดินเลียบลงมาทางเนินหญ้าเรื่อยๆ สถานที่ที่ว่านี่คือจุดชมวิวริมน้ำจุดหนึ่งที่แจจุงกับ

ยูชอนค้นพบโดยบังเอิญและถือวิสาสะเป็นจุดชมวิวที่ประจำของวกเขาไปเรียบร้อย

“ นึกคึกอะไรถึงได้ชวนชั้นมาดื่มที่นี่หน่ะ หืมม ” ยูชอนเริ่มบทสนทนาเมื่อทั้งคู่จัดแจงหาทำเลที่นั้งเรียบร้อย

“ เปล่านิ ก็แค่อยากมานั่งที่นี่กับนายเฉยๆ ”

แจจุงควานหากระป๋องเบียร์ในถุงพลาสติกสีขาวก่อนจะเปิดออกแล้วกระดกทีเดียวครึ่งกระป๋อง

“ เฮ้ยๆ ใจเย็นๆ ชั้นรู้ว่ายังไงนายก็ไม่เมาง่ายๆ แต่ก็ระวังจะสำลักเบียร์ตายนะเว้ย ”

ยูชอนปรามเมื่อเห็นเพื่อนตัวดีทำท่าจะซดโฮกอีกระลอก

“ แล้วนายไม่ดื่มมั้งรึไง ” แจจุงยกกระป๋องเบียร์ที่ตัวเองถืออยู่ในมือเข้าไปใกล้ใบหน้าคม

ยูชอนลังเลเล็กน้อยก่อนจะคว้ามาดื่มต่อ(อ๊ายย จูบทางอ้อม >///<)

“ นายนี่รู้ใจชั้นจริงๆเลยนะยูชอน ” แจจุงยิ้มหวานขึ้นอีกครั้งเมื่อควานหาของในถุง

แล้วเห็นเบียร์กว่า2โหลอยู่ภายใน (คนเขาคอแข็งอะนะ--*--)

“ แค่โหลเดียวมันทำอะไรนายไม่ได้ไม่ใช่เหรอไง เคยพูดไว้นิ ” ยูชอนเอ่ยยิ้มๆ

“ ว่าแต่...ยุนโฮเป็นไงบ้าง ”

ร่างบางชะงัก รอยยิ้มเมื่อครู่วูบหายไป

“ ...ไม่รู้สิ ”

“ ยังไม่ติดต่อกลับมาเลยเหรอ ”

แจจุงส่ายหน้าเบาๆเป็นเชิงปฏิเสธ

ยูชอนเห็นสีหน้าที่ซึมลงทันใดของแจจุงก็เข้าใจถึงสาเหตุที่ร่างบางชวนเค้าออกมาดึกๆดื่นๆเช่นนี้

‘ คงเป็นห่วง...จนนอนไม่หลับสินะ’

“ สงสัยคงยุ่งๆอยู่กับงานหน่ะ แถวนั้นก็ไม่ค่อยมีสัญญาณโทรศัพท์ซะด้วย ”

“ แต่นี่มันสองวันแล้วนะที่ยุนโฮมันไม่ติดต่อกลับมาเลยหน่ะ ” แจจุงเถียงหน้าง้ำ

ใช่...จริงๆแล้วเขากำลังกลุ้มใจเรื่องที่ยุนโฮยังไม่ติดต่อกลับมาเลย

ตั้งแต่ไปทำงานถ่ายแบบเพียงคนเดียวเดี่ยวๆที่ต่างจังหวัด ร่างบางเริ่มเปิดเบียร์กระป๋องที่สอง

สามและสี่ออกเพื่อลิ้มรสความนุ่มละมุนลิ้นจากน้ำสีทองเรื่อยๆ

คราบฟองเบียร์ไหลลงเลอะข้างมุมปากแต่เจ้าตัวไม่สนใจที่จะเช็ด

“ นายว่ามันไม่ผิดปกติมั่งเหรอยูชอน ” คนหงุดหงิดหันควับมาหาคู่สนทนาที่นั่งห่างกันแค่คืบ

ใบหน้าข้างของแจจุงนั้นสวยได้รูป ขาวผิวเนียนละเอียดนั้นต้องแสงจันทร์ยิ่งขับให้ดูสวยเด่นยิ่งขึ้น

...งดงาม...จนน่าหลงใหล...

“ ...ยูชอน... ” แจจุงเอ่ยเรียกเบาๆเมื่ออีกฝ่ายจ้องหน้าเขานิ่ง ดวงหน้าคมค่อยๆเลื่อนเข้ามาใกล้อย่างเผลอไผล

ใกล้จนทั้งคู่สัมผัสถึงลมหายใจอุ่นๆที่กระทบกัน

แจจุงหลับตาลงช้าๆเป็นจังหวะที่อีกฝ่ายเลื่อนริมฝีปากอิ่มได้รูปของตนแนบกับแก้มใส

มือหนาค่อยๆเลื่อนขึ้นมาเช็ดคราบฝองเบียร์เย็นๆนั้นออก

สัมผัสช้าๆนุ่มนวลทว่าวาบหวามนั้นเปรียบเสมือนชนวนจุดไฟอารมณ์ให้ประทุขึ้น

เจ้าของริมฝีปากอิ่มไม่หยุดแค่แก้มเขาลากไล้สัมผัสอย่างเบาบางเข้าใกล้กลีบปากสีชมพูระเรื่อของอีกฝ่าย

ก่อนจะหยุดไว้เพียงแค่นั้น แจจุงปรือตาขึ้นน้อยๆ ดวงตาสุกใสของทั้งคู่ประสานสบกัน

ยูชอนนั้นรู้ดีว่าแจจุงรู้สึกเช่นไรกับยุนโฮแต่ด้วยความที่ทั้งคู่ถูกจับให้อยู่ร่วมห้องเดียวกันหลายครั้ง

ทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งสองสนิทสนมกันมากขึ้นอย่างรวดเร็ว

ชนิดที่ว่า...เจ้าตัวก็ไม่รู้เหมือนกันว่าคอยแอบลอบมองรูมเมทของตนด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไปตั้งแต่เมื่อไหร่

ถึงแม้ว่าเบียร์ครึ่งโหลจะไม่ทำให้ทั้งคู่เมาได้ แต่มันก็มีฤทธิ์เพียงพอในกานกระตุ้นอารมณ์ความต้องการของทั้งคู่

แขนขาวขยับขึ้นมาคล้องคอของอีกฝ่ายไว้ (อ้ากกก แจจุง!!!! )

“ นาย...แน่ใจนะ ” ยูชอนที่ตอนนี้เหมือนจะถูกรุกถามขึ้น หากแต่อีกฝ่ายกลับแสร้งทำเป็นหูทวนลม

กลีบปากชมพูค่อยๆวางทาบทับบนริมฝีปากอิ่ม บางเบาและยั่วยวนก่อนจะถอนออก

ยูชอนถือเอาว่านั้นเป็นคำตอบรับของอีกฝ่าย เขาเองก็ดื่มไปน้อยซะที่ไหน

กองกระป๋องเบียร์ว่างเปล่าที่กองอยู่ข้างๆบ่งบอกได้เป็นอย่างดี

ยิ่งถูกคนตรงหน้ายั่วยุถึงขนาดนี้ มีหรือที่คนอย่างปาร์ค ยูชอนจะไม่สนอง

เขาเชยคางคนตรงหน้าขึ้นก่อนจะโน้มประกบริมฝีปากเข้าด้วยกัน

แจจุงเผยอรับอย่างหลงใหลในสัมผัสแสนหวานและนิ่มนวลที่ร่างโปร่งมอบให้ อีกฝ่ายยิ่งได้ใจเริ่มลุกล้ำหนักขึ้น

ลิ้นร้อนสอดใส่ควานหาความต้องการในโพรงปากชื้น

ยูชอนละมือจากใบหน้าหวานเอื้อมไปรั้งท้ายทอยของอีกฝ่ายไว้เพื่อที่จะลุกล้ำได้ถนัดขึ้น

ลึกขึ้นราวกับว่าต้องการจะกลืนกินคนตรงหน้าให้

สาสมกับที่มายั่วยวนเขาก่อน แจจุงจูบตอบกลับอีกฝ่ายได้ร้อนแรงไม่แพ้กัน

ปลายลิ้นเกี่ยวกระหวัดตอดรัดอย่างไม่มีใครยอมใคร ยิ่งยูชอนฝังจูบลึกลงไปเท่าไหร่ อีกฝ่ายก็สนองกลับมามากเท่านั้น

บทรักที่เริ่มจากความนิ่มนวลอ่อนหวานค่อยๆเพื่มความรุนแรงมากขึ้นตามระดับความต้องการของทั้งคู่

มือหนาข้างที่ว่างเริ่มซุกซนเลื้อยหายเข้าไปลูบไล้ผิวกายใต้เนื้อผ้า

ความเย็นของมือเมื่อสัมผัสถูกผิวอุ่นๆเข้าทำเอาแจจุงสะดุ้งครางฮือในลำคอ

ร่างโปร่งดันอีกฝ่ายลงช้าๆโดยที่ริมฝีปากของทั้งสองยังติดพันธะกันอยู่อย่างดูดดื่ม

มือขาวละจากลำคอของอีกฝ่ายมาสัมผัสลูบไล้ไปตามแผ่นหลังกว้าง

อีกมือนึงก็คอยแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตสีดำของร่างโปร่งอย่างชำนาน(!?!)

ยูชอนถอนริมฝีปากออกเมื่อสังเกตุเห็นว่าแจจุงเริ่มเหนื่อย เหงื่อเม็ดเล็กๆผุดขึ้นตามไรผมนุ่ม

กลีบปากสีกุหลาบอ้าหอบกลืนอากาศเข้าไปเป็นผลให้เนินอกขาวเนินกระเพื่อมไหว

มือเรียวปลดกระดุมเม็ดสุดท้ายออกเผยให้เห็นแผงอกกว้างและซิกแพคที่เรียงตัวสวย (-///-)

“ นายนี่...หุ่นดีชะมัด ” แจจุงเอ่ยชมแล้วเลื่อนตัวลงไปซุกไซ้กับอกที่ขาวเนียนไม่ต่างไปจากของตน

ลิ้นร้อนลากวนเล่นรอบๆจุดสีชมพูสวยจนมันแข็งเป็นไตตั้งชูชันขึ้นมาราวกับจะท้าทายปลายลิ้นเล็กนั้น

ยูชอนที่ตอนนี้นอนในท่ายันแขนคล่อมทับร่างแจจุงไว้เงยหน้าซี้ดปากด้วยความเสียว

เมื่อร่างด้านใต้ของตนกำลังหยอกเอินกับจุดกระสันสีชมพูอย่างสนุกสนาน

ทั้งใช้ปลายลิ้นดูดดุน ขบเม้มอย่างชำนาน มือว่างอีกข้างไล้วนลงต่ำลงเรื่อยๆ

ปลายนิ้วเรียวลูบไล้ส่วนล่างที่โป่งนูนขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

เพียงแค่เค้นคลึงเบาๆก็สามารถเรียกเสียงครางของคนด้านบนได้ไม่ยาก

“ อะ อา... แจจุง พะ พอก่อน อืมมม ”

อีกฝ่ายไม่ฟังเสียงเริ่มเค้นคลึงถูไถหนักขึ้น เขาค่อยๆรูดซิปกางเกงแสลคสีน้ำตาลออกแล้วเลื่อนปลายนิ้วเข้าไปสัมผัสความคับแน่บของอีกฝ่ายที่เครียดขึงและร้อนจัด

น้ำใสๆเริ่มซึมไหลผ่านเนื้อผ้าตัวบาง

หนุ่มหน้าสวยยิ้มนิดๆอย่างพอใจเมื่อเสียงครางแหบต่ำแสนเซ็กซี่ของอีกฝ่ายดังขาดเป็นห้วงๆเมื่อเขากดหนักๆไปทั่ว

“ อะ อา... แจ...จุง อ๊ะ พอ..พอก่อน ” ยูชอนที่โดนอีกฝ่ายแกล้งเริ่มไต่บันได่อารมณ์สูงขึ้นเรื่อยๆ

ดวงหน้าคมขึ้นสีเรื่อริมฝีปากอิ่มหอบกระเส่าก่อนที่จะถึงจุด

เขารีบหยุดการกระทำของร่างด้านใต้เสียก่อนด้วยการยันกายขึ้นแล้วรวบตัวของอีกฝ่ายเข้ามาประกบจูบอย่างร้อนแรง

มือเรียวเจ้าปัญหาผละออกจากส่วนนั้นอย่างง่ายดาย เขาเองก็ไม่อยากให้ยูชอนไปถึงก่อนเขานักหรอก

เพียงแค่อยากจะแกล้งคนที่ทำท่ารุกให้รู้สึกเหมือนจะขาดใจเล่นเท่านั้น

เมื่อยูชอนหยุดการกระทำนั้นได้เขาก็เปลี่ยนเป้าหมายจากริมฝีปากแดงอิ่มนั้นไล้ลากลิ้นลงมาเรื่อยๆ

ผ่านซอกคอขาวเรื่อยลงมาจนถึงจุดสีชมพูที่ยังไม่ทันทำอะไรมันก็ชูชันแข็งเป็นไตเด่นแล้ว

ร่างโปร่งลากลิ้นวนรอบๆก่อนตวัดลิ้นเลียถี่ๆป็นจังหวะ มืออีกข้างไม่ปล่อยให้ว่างเปล่า

ปลายนิ้วเค้นคลึงบดขยี้จุดชมพูที่แข็งขึ้นท้าทายมือของอีกฝ่าย แจจุงแอ่นอกเงยหน้าหลับตาพริ้ม

ดื่มด่ำกับความรู้สึกเสียวซ่านที่อีกฝ่ายมอบให้

“ อา... ยู..ชอน ชะ ช่วยที อืมม ” เสียงหวานครางกระเส่า ยูชอนยิ้มมุมปากนิดๆเมื่อเริ่มรู้สึกว่าตัวเองป็นผู้คุมเกมส์

เขาหยุดการกระทำทุกอย่างแล้วแกล้งเอ่ยถาม

“ นายอยากให้ชั้นช่วยอะไรล่ะ ”คนสวยทำหน้างอ

‘ มาถึงขนาดนี้แล้วยังจะให้บอกอีก ’

ใบหน้าหวานขึ้นสีเรื่อๆทั้งจากอุณหภูมิภายในร่างกายที่ถูกรุกเร้าจน

รุ่มร้อนประกอบกับความรู้สึกต้องการที่มากมายเกินกว่าจะดับได้ในตอนนี้

ร่างบางกัดริมฝีปากตนเองด้วยความเขินอายแล้วซบหน้าลงกับซอกคอขาวของอีกฝ่าย

แขนเรียวข้างหนึ่งโอบรอบคอของร่างโปร่งไว้ส่วนอีกข้างรั้งขอบกางเกงในตัวจิ๋วของอีกฝ่ายลงช้าๆ

“ ...ช่วย...เข้ามาในตัวชั้นหน่อยสิ... ”

เสียงเอ่ยร้องขอหวานหูเหมือนเป็นการกระตุ้นให้อีกฝ่ายไม่รอช้าคว้าเอวบางไว้

แล้วช่วยปลดเปลื้องเครื่องพันธนาการออกอย่างรวดเร็ว แกนกลางของทั้งคู่ชูชันด้วยอารมณ์ที่ถูกปลุกปั่นอย่างเต็มที่

ยูชอนผลักแจจุงให้ลงนอนอีกครั้ง เขาเลื่อนตัวลงไปเพื่อใช้

ริมฝีปากอิ่มหยอกล้อกับส่วนนั้นของแจจุง ลิ้นร้อนลากผ่านตั้งแต่หน้าท้องแบนราบไล่มาเรื่อยๆ

ถึงบริเวณโคนต้นขาด้านใน ฝังรอบจูบไว้ตรงซอกขาเป็นรอยแดงเล็กๆ

“ อ๊ะ...อา..ยูชอนน นะนาย อย่าแกล้งกันอย่างนี้สิ อา.. อา.. ระ รีบเข้ามา อืมม ระ เร็วๆ ”

ยูชอนจงใจลากลิ้นผ่านบริเวณนั้นโดยมิให้ส่วนใดแตะต้องกับแกนกลางที่ตอนนี้พองออกและสั้นไหวด้วยแรงอารมณ์

น้ำเมือกใสๆไหลเยิ้มส่วนปลาย ยูชอนยิ้มด้วยความพอใจเมื่อสามารถแกล้งคืนหนุ่มหน้าสวยได้สำเร็จ

“ ใจเย็นๆสิแจจุง ยังไม่ได้เบิกทางเลยนะ ”

คนแกล้งยิ้มเล็กๆก่อนละทิ้งลมหายใจอุ่นๆรดแกนกลางสร้างความเสียวซ่านรัญจวนใจให้อีกฝ่าย

เสียงคางอื้ออึงลอดลำคอสวยดังมาเป็นระยะ ปลายเท้าจึกเกร็ง

ยูชอนยังไม่ทำตามความต้องการของชายหนุ่มที่ร้องขอนั้นง่ายๆ

เขาบรรจงจุมพิตที่แท่งเนื้อนั้นตั้งแต่โคนไล้ริมฝีปากไปเรื่อยๆ

จนถึงปลายทำเอาแจจุงส่ายสะโพกกลมกลึงเร่าๆด้วยความเสียว ร่างโปรงไม่ใช้วิธีอมส่วนนั้นไว้ทั้งหมด

หากแต่เขาตะแคงแล้วให้ปากรูดขึ้นลงด้านข้างสลับกับตวัดลิ้นเลียส่วนปลายแทน

“ อ๊า!!! ยะยูชอนน อา... ได้โปรด อา... เข้ามา อ๊ะ..มะ ไม่ไหวแล้วว อ๊า!!! ” ยูชอนเร่งจังหวะขยับขึ้นลงเร็วขึ้นเรื่อยๆ

ส่วนสะโพกกลมนั้นก็สวนกระแทกขึ้นมาเช่นกัน ร่างบางดิ้นเร่าๆด้วยความเสียวแทบขาดใจ

ในขณะที่ส่วนหน้ากำลังถูกปรนเปรออยู่นั้นยูชอนเริ่มใช้นิ้วเค้นคลึงช่องทางหลัง

นิ้วแรกเข้าไปอย่างง่ายดายด้วยแรงอารมณ์ที่กำลังขึ้นสูง นิ้วที่สองถูกสอดใส่เพิ่มเข้าไป

“ อ๊า... จะ เจ็บ ” แจจุงนิ่วหน้าเมื่อรู้สึกถึงความคับแน่นภายในช่องท้อง

ยูชอนขยับคว้านภายในช่องทางนุ่มที่รัดแน่นละตอดตุบๆ

นี่ขนาดเป็นแค่นิ้วยังรัดแน่นขนาดนี้ ถ้าเป็นอย่างอื่นคงไม่ต้องพูดถึง

ยูชอนค่อยๆขยับนิ้วหมุนวนภายในช่องทางนุ่มที่รัดแน่นและตอดตุบๆอย่างยากลำบาก

แจจุงเร่งสะโพกเร็วขึ้นๆ เสียงครางหวานดังลอดคำคอขาวไม่หยุด

ยูชอนเองก็ทั้งดูดทั้งดุนลากริมฝีปากขึ้นลงรัวเร็วไม่แพ้กัน

“ อะ อา อ๊า ยูชอนน ไม่ไหวแล้ว อ๊า...”

ร่างโปร่งผู้ที่ใช้ริมฝีปากตนเองปลดเปลื้องความต้องการของคนตรงหน้ารีบประกบส่วนปลายทันที

ที่สัญญาณถึงจุดสูงสุดของร่างบางมาถึง ของเหลวสีขาวเคลื่อนออกมาราวทำนบแตกหากแต่คนตรงหน้าดูดรับไปทั้งหมด

ลิ้นร้อนเลียวนรอบๆทั้งดูดและขบเบาๆราวกันต้องการเรียกน้ำขาวขุ่นนั้นให้ออกมาอีก ร่างบางหายใจระริน

หอบกระเส่า ดวงหน้าชื้นเหงือนั้นแดงเรื่อ ริมฝีปากได้รูปเผยอออกเพื่อสูดรับเอาอากาศเข้าไปอย่างเหนื่อยอ่อน

ยูชอนเหลือบมองผลงานของตัวเองอย่างพึงพอใจ

เขาค่อยๆใช้มือว่างอีกข้างหนึ่งช้อนสะโพกสวยนั้นขึ้นโดยที่นิ้วทั้งสองของเขายังติดคาอยู่ในร่างบาง

เขายกขาข้างนึงของแจจุงพาดบ่าเพื่อให้ทั้งตัวเขาเองและอีกฝ่ายมองเห็นได้ถนัดขึ้น

“ แฮ่กๆ ยะยูชอน นายจะ จะทำอะไรหน่ะ ”

ใบหน้าสวยยิ่งขึ้นสีเรื่อเมื่อเค้าเห็นว่าตรงช่องทางหลังของเขามีนิ้วเรียวของคนตรงหน้าสอดคาอยู่ภายในถึงสองนิ้ว

ยูชอนนิ่งไม่ตอบหากแต่เขายิ้มน้อยๆแล้วอ้าปากปล่อยของเหลวสีขาวออกมาให้

ไหลย้อยไปตามทางลิ้นไหลเปื้อนยาวไปถึงตรงช่องทางหลังที่คับแน่น

ใบหน้าแจจุงร้อนผ่าวเมื่อเขาเห็นทุกสิ่งที่ยูชอนกระทำ

นิ้วทั้งสองค่อยๆขยับเข้าออกง่ายขึ้นเมื่อได้รับน้ำหล่อลื่นซึ่งก็ไม่ใช่อะไรที่ไหนหากแต่เป็นน้ำรักของเขาเอง

“ อย่าหลับสิแจจุง ดูสิว่านายน่ารักขนาดไหน ”

คนพูดลากลิ้นไปตามความยาวของแก่นกลางเบาๆทำให้มันเริ่มตื่นตัวขึ้นมาอีกครั้ง

นิ้วทั้งสองเริ่มหมุนคว้านได้ถนัดขึ้นเมื่อมีสิ่งหล่อลื่น ยูชอนค่อยๆขยับนิ้วเข้าออกช้าๆ

เมื่อเห็นแจจุงกำลังเคลิ้มไปกับสัมผัสนั้นเขาก็เพิ่มนิ้วเข้าไปอีกเพื่อเบิกทางเตรียมพร้อมกับสิ่งที่ใหญ่กว่า

แจจุงส่ายสะโพกหมุนคว้างไปมา ดวงหน้าสะบัดด้วยความเสียว

ความคับแน่นในช่องท้องและวิธีการเคลื่อนนิ้วเข้าออกอย่างเนิบนาบนั้นแทบทำให้เขาคลั่ง ยิ่งมาทำให้เห็นกันชัดๆเช่นนี้อีก

‘....ปาร์ค ยูชอน... นายกำลังทำให้ชั้นต้องการ... ต้องการนายมากกว่าอะไรทั้งหมด ’

“ อืมม อา... นาย เลิกเล่นซะที...ชั้น...นาย ”

“ หืมม ว่าไงนะ ” ยูชอนแกล้งทำเป็นไม่ได้ยินที่แจจุงเอ่ย

“ ได้โปรด...เข้ามาในตัวชั้นเถอะ ชั้น...ต้องการ...นาย ” ใบหน้าสวยบิดเบี้ยว

ร่างกายสะท้านไหวเมื่อช่องทางหลังถูกหยอกล้ออยู่ภายใน ทั้งกดคลึง ทั้งวนคว้าน

“ ต้องพูดเพราะๆอย่างนี้สิแจจุง ” ร่างโปร่งกระแทกสวนเข้าไปก่อนจะดึงออกรวดเดียว

ทำเอาร่างบ้านถึงกับสะดุ้งเฮือกร้องเสียงหลง

“ อ๊า!!! ”

“ พร้อมแล้วนะ ” ยูชอนยกสะโพกสวยนั้นลงเพื่อเตรียมรับแก่นเนื้อที่กำลังเต้นระริก

แจจุงอ้าขากว้างขึ้นเพื่อให้อีกฝ่ายเข้ามาได้อย่างสะดวก

ช่องทางคับแคบสีชมพูเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบสีขาวที่เป็นตัวหล่อลื่นส่งผลให้ยูชอนไสกายเข้าไปด้อย่างง่ายดาย

“ อืมม เข้ามา ลึกๆสิ อ้า....... ” ยังไม่ทันขาดคำ ร่างโปร่งกระแทกสวนเข้าไปทันที

ถึงแม้ว่าจะเบิกทางมาดีหากแต่ความคับแน่นภายในร่างของแจจุงตอดรัดเขาจนเสียวซ่าน

เขาฝังแก่นกลางไว้ในร่างของแจจุงนิ่ง ปล่อยให้ภายในตอดรัดไปตามใจ ฝ่ามือหนาเริ่มซุกซนอีกครั้ง

ปลายนิ้วร้อนไล่สัมผัสเค้นคลึงไปทุกส่วน ตั้งแต่เรือนผมนุ่มที่ถูกกัดสีจนเป็นสีทองสว่าง

ดวงตาดำขลับ ปลายจมูก ริมฝีปากอิ่ม เลื่อนลงมาเรื่อยๆอย่างเร่าร้อน

“ อืมมม ยูชอนน ” แจจุงครางฮือในลำคือบ่งบอกว่ากำลังเคลิ้มกับสัมผัสนั้น

ยูชอนค่อยๆขยับออกช้าๆหากแต่ร่างภายในนั้นทั้งดูดทั้งตอดรัดจนคับแน่นทำให้แจจุงแอ่นสะโพกตามแรงไปด้วย

“ อา...อึ้กก จะ เจ็บ ”

“ อดทนนิดนึงนะ อีกเดี๋ยวก็จะไม่เจ็บแล้ว ” ยูชอนปลอบเสียงนุ่ม

เขาเลื่อนมือลงมาค่อยๆดันขาทั้งสองข้างของแจจุงขึ้นแนบอกเพื่อให้ช่องทางนั้นขยายตัวกว้างมากขึ้น

ก่อนจะดึงออกรวดเดียวจนหลุดแล้วดันซ้ำเข้าไปใหม่จนมิดด้าม

“ อ๊า!!!! ยูชอนน” แจจุงกรีดร้องออกมาอย่างลืมตัวเมื่อความเสียวช่องท้องกรีดลึกลงไปพร้อมๆกับความคับแน่นที่สวนกระแทกเข้ามาทันที

ยูชอนควงสะโพกเพื่อผ่อนคลายความเจ็บปวดแล้วขยับไสกายเข้าออกอีกครั้ง

คราวนี้เริ่มขยับได้ง่ายขึ้นเมื่อช่องทางหลังเริ่มปรับตัวเข้าหากันได้

เขาค่อยๆเคลื่อนออกช้าๆจนเกือบสุดแล้วดันกลับเข้ามาอย่างรวดเร็ว ทำเช่นนี้อยู่หลายครั้งจนแจจุงต้องเอ่ยปากเร่ง

“ ยูชอน เข้ามาอีก เร็วๆ ชั้นต้องการนาย ” ยูชอนยิ้มมุมปากก่อนจะเริ่มเร่งความเร็วตามที่ร่างบางสั่ง

เสียงเนื้อกระทบกันบวกกับเสียงครางดังระงมไปทั่ว

ดีที่ว่าแถวนั้นไม่มีบ้านคนอยู่เลยและช่วงเวลาก็เป็นตอนดึกสงัดบรรยากาศจึงยิ่งเป็นใจให้ไฟราคะคู่นี้มิอาจดับลงได้ง่ายๆ

“ อ๊า อ๊า อึ้กก อีก...ชั้นต้องการอีก...อา...ยูชอนน อ๊า...”

“ แจจุง นาย....เยี่ยมมากก..อา.. อึก...” ทั้งคู่สวนกายใส่กันอย่างเร่าร้อน รุนแรง ทั้งส่ายเอวทั้งโยกขยับ

ร่างบางของแจจุงสะท้านไหวไปตามแรงโยก เรือนผมสะบัดปลิว

“ ไม่ไหวแล้ว อ๊า....อ๊า....จะถึงแล้ว อะ ยะ..ยูชอน” จู่ๆคนนำก็หยุดกึก

ดวงตากลมเบิกกว้างเมื่อมือของอีกฝ่ายบีบส่วนปลายของเขาเอาไว้ไม่ให้ทะลุถึงจุด

“ ตานายมั่งแล้วนะ ทำให้ชั้นเสร็จก่อนแล้วชั้นถึงจะปล่อย ” ยูชอนก้มลงมากระซิบเป็นผลให้ใบหน้าสวยนั้นแดงจัด

“ ไอ้บ้า นี่ยังแกล้งชั้นไม่พออีกเหรอ แฮกๆ ชั้น....ปวดไปหมดแล้วนะ อา...” แจจุงบ่นอุบ

ยูชอนเอื้อมมืออีกข้างรั้งเอวบางไว้ให้อีกฝ่ายลุกขึ้นนั่งคล่อมตนไว้โดยที่อีกมือยังไม่คลายออกจากส่วนปลาย

ซึ่งตอนนี้แดงฉ่าและมีน้ำขาวๆไหลย้อยซึมออกมาบ้างแล้ว ท่าทางเจ้าของคงจะปวดเสียวส่วนปลายสุดๆ

แจจุงรีบลุกขึ้นนั่งคล่อมแล้วพยายามจะกดยูชอนให้นอนลงแต่อีกฝ่ายขืนตัวไว้

“ ชั้นอยากเห็นหน้านายชัดๆ นั่งแบบนี้หน่ะดีแล้ว จัดการทำอยากที่นายต้องการสิ ”

แจจุงทำท่าอิดออดยูชอนจึงคลายส่วนปลายนึดนึงเพื่อให้น้ำสีขาวขุ่นไหลพุ่งออกมาได้

ก่อนจะบีบกลั้นเอาไว้อีกครั้งสร้างความเสียวและปวดหนึบขึ้นมายิ่งกว่าเก่า

“ อ๊า...อา...ได้โปรดด ปล่อยเถอะ อึดอัด ”

“ ช่วยชั้นก่อนสิ ” ยูชอนยิ้มอย่างเป็นต่อ เมื่อแจจุงทำอะไรไม่ได้เขาจึงต้องจำยอมทำตามที่อีกฝ่ายร้องขอแต่โดยดี

สะโพกกลมค่อยๆขยับขึ้นลงช้าๆเพื่อปรับท่า ยูชอนนั่งอ้าขาเงยหน้าขึ้นซี้ดปาก

มือว่างอีกข้างเกี่ยวกระหวัดเอวบางไว้เพื่อกดให้ลึกตามต้องการ

แขนขาวคล้องรอบคอยูชอนเพื่อเป็นที่ยึดก่อนจะขยับตัวขึ้นลง

ร่างบางเริ่มเร่งความเร็วพลางขมิบเกร็งทางหลังให้รัดตอดแน่นยิ่งขึ้น

เพื่อที่เขาจะได้รีดน้ำออกจากตัวร่างโปร่งแล้วเขาเองจะได้ปลอดปล่อยเสียที

“ อา...เยี่ยมมาก...ของนายนี่แน่นดีจริงๆ อืมม ”

“ อา..อา....อา... ชั้น..จะ..ไม่ไหวแล้ว...นะ อา...”

แจจุงครางหนักขึ้นเมื่อของเก่าก็ยังไม่ได้รับการปลอดปล่อยแถมของใหม่ทำทาว่าจะมาอีกละลอก

“ อะไรกัน จะเสร็จอีกแล้วเหรอ นายนี่น้า ” ยูชอนว่าพลางจับแจจุงเปลี่ยนท่าโดยพลิกตัวให้ร่างบางหันไปอีกทาง

ทันทีที่มือหนาปล่อยออกจากส่วนปลายเท่านั้น น้ำขุ่นข้นสีขาวก็ไหลทะลักพุ่งเปรอะเปื้อนหน้าท้องแกร่งของยูชอนทันที

แต่ความเสียวกระสันต์ของแจจุงยังไม่หมดเท่านั้นเมื่อละลอกสองกำลังจะตามมาอีกรอบ

ยูชอนเร่งไสกายเข้าออกอย่างรวดเร็ว รุนแรงเพื่อที่จะตามไปให้ทัน

ร่างบางที่ถูกแกล้งซะจนแทบหมดแรงนอนคว่ำหน้าราบไปกับพื้น

มีเพียงสะโพกสวยนั้นที่ถูกร่างโปร่งรวบไว้ขยับไสกายเข้าออก ร่างบางหอบกระเส่า เสียงคราญครางของทั้งคู่ดังไม่หยุด

“ อ๊า... อ๊า... อ๊า... ยูชอนน ยะ..ยูชอนน อ๊า...”

“ อืมม แจจุง...อา...อึก...อึก... ไม่ไหวแล้ว อ้า....”

ร่างโปร่งเร่งความเร็วจนร่างบ่างสะท้านไหวไปตามแรงโยกขยับก่อนที่จะถูกปลดปล่อยออกมาทั้งคู่

แจจุงรู้สึกได้ถึงกระแสน้ำอุ่นๆที่พุ่งเข้ามากระทบช่องท้องอย่างมากมายจนไหลล้นเอ่อออกมาตามร่องขา

ยูชอนเอื้อมมือมาสัมผัสแก่นกลางของเขาในจังหวะเดียวกัน

เพียงแค่รูดขึ้นลงเบาๆเขาก็ได้รับการปล่อยปล่อยออกมาแทบจะทันที

ยูชอนล้มลงนอนโดยที่ตัวเขายังฝังอยู่ในร่างของแจจุง แขนแกร่งคว้าร่างบางขึ้นมานอนบนตัวเขา

“ ขอโทดนะที่แกล้ง แต่ว่านายน่ารักจริงๆเลยนะวันนี้ ”

ยูชอนหอมแก้มใสฟอดนึงเมื่อร่างที่นอนทาบทับบนตัวเขาทำหน้างอน

“ ฮึ ไม่ต้องมาชมเลยไอ้บ้า แกล้งกันได้แกล้งกันไปนะ อย่าให้ถึงทีชั้นมั่งก็แล้วกัน ชิ ” คนงอนสบัดหน้าหันไปอีกทาง

ยูชอนแอบยิ้มกับท่าทางน่ารักนั้นเขาจึงแกล้งสวนกายส่วนล่างเขาให้ ร่างบางสะดุ้งเฮือก หันควับมาทันที ใบหน้าแดงระเรื่อ

“ อ๊ะ...ยุชอน!! ”

“ ชั้น...อยากอยู่อย่างนี้นานๆ ”

“ เดี๋ยวมันจะเช้าแล้วนะ อ๊ะ...” คนด้านล่างไสกายให้ขยับเบาๆอีกครั้ง

แขนแกร่งข้างหนึ่งล็อคเอวบางไว้ไม่ให้ขยับหนีไปไหน ยิ่งขยับก็ยิ่งเหมือนเป็นการปลุกเร้าอารมณ์คนด้านล่างมากขึ้น

คนด้านบนจึงหยุดดิ้น ยูชอนไล้นิ้วไปตามโครงหน้าหวานละมุน ดวงตาทั้งคู่สบประสาน

“ ชั้น....รักนาย ”

“………...”

“ เป็นชั้นไม่ได้เหรอ ชั้นสัญญาว่าจะไม่ทำให้นายต้องเจ็บปวด จะไม่ทำให้นายร้องไห้

จะไม่ทำให้... ” แทนคำตอบ ร่างบางประกบจูบอย่างนิ่มนวล ริมฝีปากบดเบียดกันเนิ่นนาน....

ก่อนจะถอนออกช้าๆเหมือนตอนเริ่ม

“ ทำไมนายถึงคิดว่าชั้นชอบยุนโฮล่ะ? ” แจจุงเอ่ยตัดพ้อขึ้นมา ยูชอนทำสีหน้าประหลาดใจ

“ อ้าว...ก็เห็นนายห่วงซะขนาดนั้น อะไรๆก็ยุนโฮๆนี่นา จะให้ชั้นคิดว่าไงล่ะ

อีกอย่างนายสองคนก็... ”

“ ก็อะไร!! ”

“ ก็...มีอะไรกันแล้ว ” ยูชอนเบี่ยงหน้าหลบเพื่อซ่อนอารมณ์บนใบหน้า

“ จะบ้าเหรอ!! ไปเอาที่ไหนมาพูด ” แจจุงหน้าแดงขึ้นทันที

“ ก็เมื่ออาทิตย์ก่อน ชั้นได้ยินนะ เสียงมัน...ลอดมาจากห้องนายอ่ะ -///- ” ร่างโปร่งพูดไปหน้าแดงไป

แจจุงทำหน้าเหวอก่อนจะหัวเราะคิกคักเบาๆ

“ อ๋อ เมื่ออาทิตย์ก่อนหน่ะเหรอ ไอ้บ้ายุนโฮมันมาแอบเปิดหนังโป๊ที่ห้องชั้นหน่ะ

แล้วตอนนั้นชั้นก็อยู่ที่ห้องชางมินด้วย ไม่ได้อยู่กับมันซะหน่อย ”

แจจุงลอบหอมแก้มอีกฝ่ายที่กำลังทำสีหน้าปั้นยากอยู่อย่างหมั่นเขี้ยว

“ งั้นก็...หมายความว่า... ”

“ นี่...ถึงมันจะไม่ใช่ครั้งแรก แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าชั้นเที่ยวไปมีอะไรกับคนในวง

ไปเรื่อยนะ-///- ” ร่างบางเอ่ยอย่างงอนๆ

“ งั้น...นายจะบอกว่า...มันเป็นแค่แฟนเซอร์วิสเหรอ ” (คนแต่ง: ม๊ายยย ไม่ใช่น้า TT^TT

แจจุง: แล้วเจ้จะแต่งแบบนี้เพื่อ? คนแต่ง: เพื่อความไม่จำเจเฉยๆ -*- แจจุง+ยูชอน : --**--)

“ ไม่รู้ๆ แล้วแต่นายจะคิดแล้วกัน ไม่บอกแล้ว!! ” ร่างบางสะบัดเสียงใส่ก้มหน้างุดด้วยความเขิน

“ นายจะบอกว่า...นายก็ชอบชั้นเหมือนกันใช่ป่ะ ^ ^ ” คนด้านล่างเริ่มหลงตัวเอง

“ ไม่... ” แจจุงเอ่ยเสียงแข็ง สองมือเรียวประกบแก้มขาวของอีกฝ่ายให้หันมาจ้องหน้าตัวเองใกล้ๆ

“ ชั้นจะบอกว่า...ชั้นรักนายต่างหาก ” แจจุงพูดด้วยสีหน้านิ่งเฉย

แต่พวงแก้มใสที่ขึ้นสีนั้นบ่งบอกถึงความรู้สึกที่แท้จริงไปเรียบร้อย

ยูชอนยิ้มกว้างก่อนจะพลิกกายขึ้นให้ร่างบางลงมาอยู่ข้างใต้

“ คิม แจจุง นายนี่...น่ากินที่สุดในโลกเลย ” ริมฝีปากของทั้งคู่ทาบประกบเข้าหากันอย่างแผ่วเบา

...แล้วบทเพลงรักก็เริ่มต้นบรรเลงขึ้นอีกครั้ง...

…………………………………………

……………………………………

……………………………….

………………………….

……………………...

…………………

…………….

………...

…….

….

..

แจจุง: นายรู้อะไรมั๊ยยูชอน

ยูชอน: หืมม อะไรล่ะ?

แจจุง: ความจริงยุนโฮชอบนายแหละ

ยูชอน: 0.0 ห๊า!!!

แจจุง: คิกๆ ล้อเล่นน่า

ยูชอน: -*- นายนิ ว่าแต่นายรู้อะไรรึเปล่า

แจจุง: อะไรอ่ะ

ยูชอน: จริงๆแล้ว จุนซูหน่ะ...ชอบยุนโฮ

แจจุง: 0.0 ห๊า!! จิงง่ะ?

ยูชอน: ม่ายรุๆ ถามคนแต่งจิ

คนแต่ง: อ่า...เอ่อ...อืมม น่าสนๆ ไว้รอตอนหน้านะ ^ ^”

แจจุง: -*-

********************************************************************
เอ่มมม

จิงๆแล้วเราชอบยุนแจนะ

แต่แบบว่าอยากเปลี่ยนมั่ง

ไม่ค่อยเหงคู่นี้เท่าไหร่

อิอิ

 

 

 

edit @ 23 Apr 2008 16:32:35 by

edit @ 25 Apr 2008 11:14:10 by IamCasSY