[SF] Please love me … NC-17 {แจซู}

posted on 02 May 2008 01:43 by iamcassy in Fiction

Title : Please love me …
Pairing : 2Kim

Rated : NC-18 up to -20
Author : IamCasSY

Warning : จุนแจค่ะ จุนรุกแจรับ แอบโหดนิดๆ

.....................................................................................

Chapter : 1 into

กลางดึกสงัด ณ คอนโดหรูชั้นบนสุดใจกลางกรุงโซล เสียงครางหวานสลับกับเสียงหอบหายใจ ถี่ดังแว่วมากับสายลม ร่างบางที่สะท้านไหวไปกับแรงโยกขยับ เรือนผมสีดำขลับนุ่มสลวยสะบัดปลิว ดวงหน้าสวยหวานชื้นเหงื่อนั้นแนบชิดอยู่กับผ้าปูที่นอนสีขาว ฝ่ามือจิกกำผ้าปูที่นอนแน่นราวกับเป็นสิ่งเดียวที่สามารถระบายความรู้สึกได้ เมื่อส่วนล่างของเขาถูกรุกรานอย่างไร้ความปราณีจากร่างสูง

อึกๆๆ ฮ้า...จะ จุนซู..ได้โปรด อะ...อืมมม หยาดน้ำตาที่ไหลลงเป็นสายจนชุ่มนั้น ไม่อาจหยุดการกระทำของอีกฝ่ายไว้ได้

อา...แจจุง นายนี่...สุดยอดไปเลย อืมมม อาสสส์ ชายหนุ่มที่ร่างบางเรียกว่า จุนซู นั้นกดกระชับสะโพกกลมให้เข้าไปลึกยิ่งขึ้น สัมผัสที่ตอดรัดภายในร่างกายของแจจุงทำให้เขาแทบคลั่งทุกครั้ง แต่มันยังไม่จบแค่นี้ จุนซูถอนแกนกลางออกมาจนสุดก่อนจะกระแทกเข้าไปอีกครั้งแล้วครั้งเล่า เขาต้องการ...ต้องการให้คนที่ร้องห้ามเขาเอ่ยปากขอร้องให้เขาทำให้อย่างไม่อาย

เป็นไง...รู้สึกดีใช่มั๊ยล่ะ จุยซูยังค่อยๆสาวเข้าออกอย่างรักษาจังหวะไปเรื่อยๆ ร่างบางเริ่มทนไม่ไหว ความรู้สึกเสียวซ่านที่ต้องจากจะปลดปล่อยนั้นมากมายเกินกว่าจะนึกถึงเรื่องอื่น แก่นกลางของเขากำลังปวดหนึบราวกับต้องการการปลดปล่อย

ขอร้องชั้นสิแจจุง...บอกชั้นสิว่านายต้องการชั้น...จุนซูกระซิบเสียแผ่วที่ริมใบหู ปลายเล็กเรียวโลมเลียใบหูช้าๆ ค่อยลากไล้มายังซอกคอขาว ลากผ่านแผ่นหลังเนียน ก่อนจะกดจูบหนักๆไปทั่วแผ่นหลัง การกระทำที่เนิบนาบนั้นสร้างความรู้สึกเสียวซ่านเกินกว่าที่ร่างบางจะทานทน

จุนซุ อา...ผมต้องการคุณ...ได้โปรด...ช่วยผมด้วย...ผมต้องการคุณ...อา...

ดีมากก แมวน้อยของชั้น จุนซูยิ้มกริ่ม เขาถอนตัวออกจนสุดแล้วผลิกร่างบางนั้นให้หันหน้ามาหาเขา ร่างที่อ่อนปวกเปียกนั้นขยับตามอย่างว่าง่าย อกขาวกระเพื่อมไหวตามแรงหอบ จุนซูจับขาทั้งสองข้างแยกออกเพื่อที่จะได้สอดใส่ให้ถนัดยิ่งขึ้น เขาโน้มตัวลงประกบจูบอย่างเร่าร้อน รุนแรง ก่อนจะสวนกระแทกมาในครั้งเดียว

อื้อ!!!! ” ร่างบางเบิกตาโพลง ความเสียวปลาบช่วงท้องน้อยผสมกับความรู้สึกคับแน่นกรีดลึกลงไป หยาดน้ำตาใสๆคลอหน่วยขึ้นมาอีกครั้ง กี่ครั้งแล้วนะที่เขาต้องทอดกายให้กับคนๆนี้ได้เสพสมหาความสุขจากร่างกายของเขาโดยที่ตัวเองไม่สามารถขัดขืนไปได้ ร่างด้านบนละจากริมฝีปากอิ่ม ไม่สนใจน้ำตาที่ร่วงหล่นไปอยู่ข้างแก้ม เขาไล้ลงมาพลางกดจูบหนักๆไปเรื่อยๆสร้างร่องรอยสีแดงเข้มไปทั่วผิวขาวเนียนบั้นท้ายกลมกลึงนั้นขยับเข้าออกเป็นจังหวะ เร็วขึ้นๆ

อะ อา...จุนซู...อา..

ฮ้า..อึกก แจ...จุง..อา....เสียงครวญครางสลับกับเสียงเนื้อผิวเนียนของทั้งคู่กระทบกันดังไปทั่ว ร่างสูงเร่งจังหวะเร็วขึ้นเมื่อตนเองใกล้ถึงจุด มือหนากอบกุมสะโสกสวยนั้นไว้เพื่อให้กดได้ลึกตามใจต้องการ ในขณะที่ช่องทางหลังถูกปรนเปรอนั้น ส่วนหน้าที่ร้อนผ่าวกลับมิได้ถูกสนใจไยดีจากอีกฝ่ายแต่อย่างใด แจจุงรู้สึกอึดอัดเต็มที่ ทั้งปวดหนึบส่วนปลายเพราะต้องการปลอดปล่อยแต่กลับไม่ได้รับความช่วยเหลือ

อ่า...ไม่ไหวแล้ว แจจุง อ๊าสส...ของเหลวสีขาวข้นถูกปลดปล่อยภายในช่องทางลับที่ตอดรัดอย่างดีเยี่ยม

ร่างบาง สะดุ้งเฮือกเมื่อรู้สึกถึงความร้อนวูบที่ช่องท้อง น้ำรักมากมายที่ถูกปลดปล่อยไหลย้อยออกมาตามทางขา เปรอะเปื้อนผ้าปูที่นอนไปทั่ว จุนซูถอนตัวออกก่อนจะลุกขึ้นส่วมเสื้อผ้า ไม่ยี่หระต่อร่างบางที่นอนทอดกายรอคอยการปลดปล่อย ดวงตาสวยที่เปรอะไปด้วยคราบน้ำตาปรือมองอย่างอ้อนวอน หากแต่อีกฝ่ายกลับหันไปสนใจมือถือของตนที่มีเสียงข้อความเข้ามาแทน

ชั้นมีธุระด่วนพอดี โทษทีนะ นายช่วยตัวเองไปก่อนแล้วกัน ฝันดีนะแมวน้อยของชั้น จุนซู คว้าเสื้อคลุม พลางกดโทรศัพท์ต่อสายถึงใครอีกคน ริมฝีปากบางจุมพิตอย่างรวดเร็วที่ริมฝีปากอิ่มก่อนจะเดินหายลับออกจากห้องไป ปล่อยให้ชายหนุ่มหน้าสวยต้องนอนร้องไห้อย่างโดดเดี่ยว ถึงแม้จะอึดอัด ต้องการการปลดปล่อยเช่นไร อีกฝ่ายก็ดูเหมือนจะไม่รับรู้เอาเสียเลย ร่างกายที่เหน็ดเหนื่อยนั้นไร้เรี่ยวแรงจะทำอะไรได้ต่อ เจ้าตัวได้แต่ค่อยๆดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างกายที่อ่อนล้านั้นแล้วผล็อยหลับไปทั้งคราบน้ำตาและเสียงสะอื้นไห้

จุนซู..ฮือๆๆ นายใจร้ายมาก จุนซู...

------------------------------------------------------------------------------

รุ่งเช้า....อากาศยามรุ่งอรุณที่สดใส แสงแดดอ่อนๆกระทบริมขอบหน้าต่างปลุกให้หนุ่มหน้าสวยตื่นขึ้นจากนิทรา แต่ทว่าถึงแม้บรรยากาศภายนอกจะดีซักแค่ไหน แต่ภายใจจิตใจที่บอบช้ำของชายหนุ่มผู้นี้ได้สร้างเกราะกำแพงไว้มิให้บรรยากาศแห่งความสุขเข้ามาปะทะจิตใจที่เศร้าหมองนี้ได้ เจ้าตัวค่อยๆลุกขึ้นพาตนเองไปชำระร่างกาย เมื่อหันไปมองตนเองในกระจก แจจุงอดรู้สึกสมเพชตัวเองไม่ได้ ร่องรอยต่างๆที่ถูกกระทำเมื่อคืนยังเด่นชัด สัมผัสที่ยังคงหลงเหลืออยู่สร้างความรู้สึกอัปยศอดสูให้กับตัวเองยิ่งนัก ยิ่งคิดที่ตัวเองไม่ยอมหนีไปให้พ้นจากสภาพนี้แล้วก็ยิ่งเจ็บปวด ร่างบางก้าวเข้าไปในอ่างพลางบิดก๊อกให้สายน้ำอุ่นๆไหลชำระล้างร่างกาย

อ๊ะ! ” แจจุงสะดุ้งครางออกมาเมื่อเรียวนิ้วเผลอเผลอไปปัดส่วนปลายเข้า ความรู้สึกเสียวซ่านปนปวดปลาบก็วิ่งแล่นเข้ามาแทนที่ ส่วนปลายนั้นยังคงบวมแดงอยู่เพราะยังมิได้รับการปลดปล่อยตั้งแต่เมื่อคืน เพียงแค่สัมผัสผิวเผินก็ทำให้มันเกิดความรู้สึกขึ้นอีกครั้ง ใบหน้าสวยร้อนผ่าว

อึก..อา.. จุน...ซู...อาเรียวนิ้วค่อยๆกอบกุมส่วนอ่อนไหวที่เริ่มชูชันด้วยอารมณ์ แผ่นหลังเปลือยเปล่าผิงกับผนังห้องน้ำ มือขาวนั้นค่อยๆรูดขึ้นลงช้าๆพลางบีบเน้นส่วนปลาย คิดเพียงแต่ว่าสิ่งที่ทำนั้นมิได้ทำเพื่อให้ตัวเองสุขสม แต่เพื่อเพียงรีดน้ำในกายที่ยังคั่งค้างอยู่นั้นให้ออกมา เจ้าตัวจะได้คลายจากความรู้สึกเสียวปลาบนั้นเสียที หากแต่ร่างกายกลับไม่ฟัง ริมฝีปากและน้ำเสียงที่เล็ดลอดออกมายังคงตรงกลับที่ใจเรียกร้องต้องการ...

อา... อา... จุน..ซู..อืมมม แจจุงเร่งจังหวะขึ้นเรื่อยๆตามแรงอารมณ์ที่พุ่งขึ้นสูง ริมฝีปากอิ่มเอ่ยเสียงครางกระเส่า เรียวขาเริ่มรู้สึกไร้เรี่ยวแรง แผ่นหลังขาวเนียนค่อยๆครูดลงกับผนังช้าๆจนกลายเป็นนั่งลงในอ่างอาบน้ำ ไม่สนใจต่อสายน้ำที่ไหลออกจากฝักบัวเป็นสายชะล้างเรือนผมดำขลับนั้นให้เรียบลู่ติดใบหน้า นัยน์ตาคู่สวยนั้นหลับตาพริ้ม

อ๊า...อ๊า...จุนซู...อ๊า!!!...” ร่างบางกระตุกเกร็ง หวีดเสียงครางเมื่อการกระทำดำเนินมาถึงจุดสูงสุด ธารน้ำข้นสีขาวขุ่นก็ไหลพุ่งเลอะเปรอะเปื้อนมือขาว

อะไรกัน มาช่วยตัวเองในห้องน้ำได้ยังไง หืมม? ”

จะ จุนซู!!! ” แจจุงเบิกตาโพลงด้วยความตกใจเมื่อลืมตาขึ้นแล้วภาพตรงหน้าที่ปรากฏคือร่างของชายหนุ่มที่เขาเอ่ยชื่อเรียกอยู่ตลอดเวลา ด้วยอารมณ์ที่กำลังคุกรุ่นทำให้เขามิได้สังเกตเลยว่ามีแขกมาเยี่ยมเยือนเขาถึงในห้องน้ำตั้งแต่เมื่อไหร่ จุนซูยืนยิ้