IamCasSY

Title : Please love me …
Pairing : 2Kim

Rated : NC-18 up to -20
Author : IamCasSY

Warning : จุนแจค่ะ จุนรุกแจรับ แอบโหดนิดๆ

.....................................................................................

Chapter : 1 into

กลางดึกสงัด ณ คอนโดหรูชั้นบนสุดใจกลางกรุงโซล เสียงครางหวานสลับกับเสียงหอบหายใจ ถี่ดังแว่วมากับสายลม ร่างบางที่สะท้านไหวไปกับแรงโยกขยับ เรือนผมสีดำขลับนุ่มสลวยสะบัดปลิว ดวงหน้าสวยหวานชื้นเหงื่อนั้นแนบชิดอยู่กับผ้าปูที่นอนสีขาว ฝ่ามือจิกกำผ้าปูที่นอนแน่นราวกับเป็นสิ่งเดียวที่สามารถระบายความรู้สึกได้ เมื่อส่วนล่างของเขาถูกรุกรานอย่างไร้ความปราณีจากร่างสูง

“ อึกๆๆ ฮ้า...จะ จุนซู..ได้โปรด อะ...อืมมม ” หยาดน้ำตาที่ไหลลงเป็นสายจนชุ่มนั้น ไม่อาจหยุดการกระทำของอีกฝ่ายไว้ได้

“ อา...แจจุง นายนี่...สุดยอดไปเลย อืมมม อาสสส์ ” ชายหนุ่มที่ร่างบางเรียกว่า จุนซู นั้นกดกระชับสะโพกกลมให้เข้าไปลึกยิ่งขึ้น สัมผัสที่ตอดรัดภายในร่างกายของแจจุงทำให้เขาแทบคลั่งทุกครั้ง แต่มันยังไม่จบแค่นี้ จุนซูถอนแกนกลางออกมาจนสุดก่อนจะกระแทกเข้าไปอีกครั้งแล้วครั้งเล่า เขาต้องการ...ต้องการให้คนที่ร้องห้ามเขาเอ่ยปากขอร้องให้เขาทำให้อย่างไม่อาย

“ เป็นไง...รู้สึกดีใช่มั๊ยล่ะ ” จุยซูยังค่อยๆสาวเข้าออกอย่างรักษาจังหวะไปเรื่อยๆ ร่างบางเริ่มทนไม่ไหว ความรู้สึกเสียวซ่านที่ต้องจากจะปลดปล่อยนั้นมากมายเกินกว่าจะนึกถึงเรื่องอื่น แก่นกลางของเขากำลังปวดหนึบราวกับต้องการการปลดปล่อย

“ ขอร้องชั้นสิแจจุง...บอกชั้นสิว่านายต้องการชั้น...” จุนซูกระซิบเสียแผ่วที่ริมใบหู ปลายเล็กเรียวโลมเลียใบหูช้าๆ ค่อยลากไล้มายังซอกคอขาว ลากผ่านแผ่นหลังเนียน ก่อนจะกดจูบหนักๆไปทั่วแผ่นหลัง การกระทำที่เนิบนาบนั้นสร้างความรู้สึกเสียวซ่านเกินกว่าที่ร่างบางจะทานทน

“ จุนซุ อา...ผมต้องการคุณ...ได้โปรด...ช่วยผมด้วย...ผมต้องการคุณ...อา...”

“ ดีมากก แมวน้อยของชั้น ” จุนซูยิ้มกริ่ม เขาถอนตัวออกจนสุดแล้วผลิกร่างบางนั้นให้หันหน้ามาหาเขา ร่างที่อ่อนปวกเปียกนั้นขยับตามอย่างว่าง่าย อกขาวกระเพื่อมไหวตามแรงหอบ จุนซูจับขาทั้งสองข้างแยกออกเพื่อที่จะได้สอดใส่ให้ถนัดยิ่งขึ้น เขาโน้มตัวลงประกบจูบอย่างเร่าร้อน รุนแรง ก่อนจะสวนกระแทกมาในครั้งเดียว

“ อื้อ!!!! ” ร่างบางเบิกตาโพลง ความเสียวปลาบช่วงท้องน้อยผสมกับความรู้สึกคับแน่นกรีดลึกลงไป หยาดน้ำตาใสๆคลอหน่วยขึ้นมาอีกครั้ง กี่ครั้งแล้วนะที่เขาต้องทอดกายให้กับคนๆนี้ได้เสพสมหาความสุขจากร่างกายของเขาโดยที่ตัวเองไม่สามารถขัดขืนไปได้ ร่างด้านบนละจากริมฝีปากอิ่ม ไม่สนใจน้ำตาที่ร่วงหล่นไปอยู่ข้างแก้ม เขาไล้ลงมาพลางกดจูบหนักๆไปเรื่อยๆสร้างร่องรอยสีแดงเข้มไปทั่วผิวขาวเนียนบั้นท้ายกลมกลึงนั้นขยับเข้าออกเป็นจังหวะ เร็วขึ้นๆ

“ อะ อา...จุนซู...อา..”

“ ฮ้า..อึกก แจ...จุง..อา....” เสียงครวญครางสลับกับเสียงเนื้อผิวเนียนของทั้งคู่กระทบกันดังไปทั่ว ร่างสูงเร่งจังหวะเร็วขึ้นเมื่อตนเองใกล้ถึงจุด มือหนากอบกุมสะโสกสวยนั้นไว้เพื่อให้กดได้ลึกตามใจต้องการ ในขณะที่ช่องทางหลังถูกปรนเปรอนั้น ส่วนหน้าที่ร้อนผ่าวกลับมิได้ถูกสนใจไยดีจากอีกฝ่ายแต่อย่างใด แจจุงรู้สึกอึดอัดเต็มที่ ทั้งปวดหนึบส่วนปลายเพราะต้องการปลอดปล่อยแต่กลับไม่ได้รับความช่วยเหลือ

“ อ่า...ไม่ไหวแล้ว แจจุง อ๊าสส...” ของเหลวสีขาวข้นถูกปลดปล่อยภายในช่องทางลับที่ตอดรัดอย่างดีเยี่ยม

ร่างบาง สะดุ้งเฮือกเมื่อรู้สึกถึงความร้อนวูบที่ช่องท้อง น้ำรักมากมายที่ถูกปลดปล่อยไหลย้อยออกมาตามทางขา เปรอะเปื้อนผ้าปูที่นอนไปทั่ว จุนซูถอนตัวออกก่อนจะลุกขึ้นส่วมเสื้อผ้า ไม่ยี่หระต่อร่างบางที่นอนทอดกายรอคอยการปลดปล่อย ดวงตาสวยที่เปรอะไปด้วยคราบน้ำตาปรือมองอย่างอ้อนวอน หากแต่อีกฝ่ายกลับหันไปสนใจมือถือของตนที่มีเสียงข้อความเข้ามาแทน

“ ชั้นมีธุระด่วนพอดี โทษทีนะ นายช่วยตัวเองไปก่อนแล้วกัน ฝันดีนะแมวน้อยของชั้น ” จุนซู คว้าเสื้อคลุม พลางกดโทรศัพท์ต่อสายถึงใครอีกคน ริมฝีปากบางจุมพิตอย่างรวดเร็วที่ริมฝีปากอิ่มก่อนจะเดินหายลับออกจากห้องไป ปล่อยให้ชายหนุ่มหน้าสวยต้องนอนร้องไห้อย่างโดดเดี่ยว ถึงแม้จะอึดอัด ต้องการการปลดปล่อยเช่นไร อีกฝ่ายก็ดูเหมือนจะไม่รับรู้เอาเสียเลย ร่างกายที่เหน็ดเหนื่อยนั้นไร้เรี่ยวแรงจะทำอะไรได้ต่อ เจ้าตัวได้แต่ค่อยๆดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างกายที่อ่อนล้านั้นแล้วผล็อยหลับไปทั้งคราบน้ำตาและเสียงสะอื้นไห้

“ จุนซู..ฮือๆๆ นายใจร้ายมาก จุนซู...”

------------------------------------------------------------------------------

รุ่งเช้า....อากาศยามรุ่งอรุณที่สดใส แสงแดดอ่อนๆกระทบริมขอบหน้าต่างปลุกให้หนุ่มหน้าสวยตื่นขึ้นจากนิทรา แต่ทว่าถึงแม้บรรยากาศภายนอกจะดีซักแค่ไหน แต่ภายใจจิตใจที่บอบช้ำของชายหนุ่มผู้นี้ได้สร้างเกราะกำแพงไว้มิให้บรรยากาศแห่งความสุขเข้ามาปะทะจิตใจที่เศร้าหมองนี้ได้ เจ้าตัวค่อยๆลุกขึ้นพาตนเองไปชำระร่างกาย เมื่อหันไปมองตนเองในกระจก แจจุงอดรู้สึกสมเพชตัวเองไม่ได้ ร่องรอยต่างๆที่ถูกกระทำเมื่อคืนยังเด่นชัด สัมผัสที่ยังคงหลงเหลืออยู่สร้างความรู้สึกอัปยศอดสูให้กับตัวเองยิ่งนัก ยิ่งคิดที่ตัวเองไม่ยอมหนีไปให้พ้นจากสภาพนี้แล้วก็ยิ่งเจ็บปวด ร่างบางก้าวเข้าไปในอ่างพลางบิดก๊อกให้สายน้ำอุ่นๆไหลชำระล้างร่างกาย

“ อ๊ะ! ” แจจุงสะดุ้งครางออกมาเมื่อเรียวนิ้วเผลอเผลอไปปัดส่วนปลายเข้า ความรู้สึกเสียวซ่านปนปวดปลาบก็วิ่งแล่นเข้ามาแทนที่ ส่วนปลายนั้นยังคงบวมแดงอยู่เพราะยังมิได้รับการปลดปล่อยตั้งแต่เมื่อคืน เพียงแค่สัมผัสผิวเผินก็ทำให้มันเกิดความรู้สึกขึ้นอีกครั้ง ใบหน้าสวยร้อนผ่าว

“ อึก..อา.. จุน...ซู...อา” เรียวนิ้วค่อยๆกอบกุมส่วนอ่อนไหวที่เริ่มชูชันด้วยอารมณ์ แผ่นหลังเปลือยเปล่าผิงกับผนังห้องน้ำ มือขาวนั้นค่อยๆรูดขึ้นลงช้าๆพลางบีบเน้นส่วนปลาย คิดเพียงแต่ว่าสิ่งที่ทำนั้นมิได้ทำเพื่อให้ตัวเองสุขสม แต่เพื่อเพียงรีดน้ำในกายที่ยังคั่งค้างอยู่นั้นให้ออกมา เจ้าตัวจะได้คลายจากความรู้สึกเสียวปลาบนั้นเสียที หากแต่ร่างกายกลับไม่ฟัง ริมฝีปากและน้ำเสียงที่เล็ดลอดออกมายังคงตรงกลับที่ใจเรียกร้องต้องการ...

“ อา... อา... จุน..ซู..อืมมม ” แจจุงเร่งจังหวะขึ้นเรื่อยๆตามแรงอารมณ์ที่พุ่งขึ้นสูง ริมฝีปากอิ่มเอ่ยเสียงครางกระเส่า เรียวขาเริ่มรู้สึกไร้เรี่ยวแรง แผ่นหลังขาวเนียนค่อยๆครูดลงกับผนังช้าๆจนกลายเป็นนั่งลงในอ่างอาบน้ำ ไม่สนใจต่อสายน้ำที่ไหลออกจากฝักบัวเป็นสายชะล้างเรือนผมดำขลับนั้นให้เรียบลู่ติดใบหน้า นัยน์ตาคู่สวยนั้นหลับตาพริ้ม

“ อ๊า...อ๊า...จุนซู...อ๊า!!!...” ร่างบางกระตุกเกร็ง หวีดเสียงครางเมื่อการกระทำดำเนินมาถึงจุดสูงสุด ธารน้ำข้นสีขาวขุ่นก็ไหลพุ่งเลอะเปรอะเปื้อนมือขาว

“ อะไรกัน มาช่วยตัวเองในห้องน้ำได้ยังไง หืมม? ”

“ จะ จุนซู!!! ” แจจุงเบิกตาโพลงด้วยความตกใจเมื่อลืมตาขึ้นแล้วภาพตรงหน้าที่ปรากฏคือร่างของชายหนุ่มที่เขาเอ่ยชื่อเรียกอยู่ตลอดเวลา ด้วยอารมณ์ที่กำลังคุกรุ่นทำให้เขามิได้สังเกตเลยว่ามีแขกมาเยี่ยมเยือนเขาถึงในห้องน้ำตั้งแต่เมื่อไหร่ จุนซูยืนยิ้มยั่ว นึกขำกับท่าทางของลูกแมวน้อยที่กำลังพยายามปกปิดตัวเองเต็มที่

“ นะนาย นายเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่ อะ ออกไปนะ! ”

“ ไม่ออก ไหนเมื่อกี้นายยังเรียกชื่อชั้นอยู่เลยนี่นา ไหงมาไล่กันซะงั้นละ ” จุนซูสาวเท้าเข้ามาใกล้ก่อนจะค่อยก้าวเท้าลงมาในอ่างทั้งๆที่ยังใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวและกางเกงสแลคสีดำตัวเมื่อคืนอยู่

“ ไปอยู่กับสาวๆเมื่อคืนยังไม่สะใจเท่าอยู่กับนายเลยนะ ลูกแมวน้อย ” ใบหน้าเข้มเลื่อนเข้ามาใกล้ก่อนจะประกบจูบอย่างร้อนแรง มือหนาลูบไล้ผิวที่เปลือยเปล่านั้นอย่างหิวกระหาย ข้างหนึ่งบีบขยี้จุดสีชมพูอ่อนเรื่อนั้นจนแข็งเป็นไต อีกข้างเลื่อนลงไปเรื่อยๆ ผ่านช่วงเอวเว้าสวยก่อนจะเลื่อนไปบีบเค้นสะโพกกลมกลึงนั้น

“ คิดถึงชั้นมั๊ยแจจุง ชั้นละคิดถึงนายแทบบ้าแนะ เล่นแอบมาช่วยตัวเองก่อนแบบนี้ต้องโดนลงโทษนะรู้มั๊ย ” เสียงแหบต่ำเซ็กซี่นั้นกระซิบอยู่ข้างหูก่อนจะรั้งตัวร่างบางให้ยืนขึ้นหันหน้าเข้ากำแพง นิ้วเรียวเลื่อนไล้สอดใส่เข้าไปทางช่องทางหลังจากหนึ่งเป็นสองเป็นสาม...

“ อ๊า...อา...จุน...ซู...อย่า พอเถอะ...อึกก อา.....” เสียงหวานพร่ำร้องหากแต่มันมิอาจหยุดการกระทำของอีกฝ่ายได้ ยิ่งแจจุงบอกให้หยุด เขากลับยิ่งต้องการ

“ ทำไมละ นายชอบมันไม่ใช่เหรอ แบบนี้...หน่ะ ” จุนซูกดย้ำภายในไปทั่ว สัมผัสภายในที่ตอดรัดนิ้วมือของเขาทำให้จุนซูแทบทนรอที่จะสอดใส่ส่วนอื่นเข้าไปแทนไม่ไหว

“ อา...อา...อา...จุนซู...อืมมม ” ริมฝีปากอิ่มครางกระเส่า เรียวแขนสองข้างยกขึ้นดันกำแพงไว้ ดวงหน้าสวยเงยขึ้นซี๊ดปากอย่างเสียวซ่าน อารมณ์ตอนนี้มันกำลังกระเจิดกระเจิงไปไกลด้วยฝีมือของชายหนุ่มที่ชื่อ จุนซู

“ หรือว่านายชอบแบบนี้ละ ” เรียวนิ้วทั้งสามค่อยๆขยับเข้าออกพลางหมุนคว้านภายในทำเอาอีกฝ่ายโยกสะโพกตามอย่างไม่ทันรู้ตัว มืออีกข้างเลื่อนมากุมส่วนอ่อนไหวนั้นก่อนจะบีบเค้นคลึงส่วนปลาย

“ บอกชั้นมาสิว่านายต้องการ ”

“ อา...จุน..ซู..อา...ต้องการ ผมต้องการ...ได้โปรด..อ๊ะ!! ” ร่างบางสะดุ้งเฮือกเมื่อนิ้วถูกดึงพรวดออกไปทันที ชายหนุ่มปลดตะขอกางเกงสีดำที่เปียกชื้นออก พลางถูไถส่วนนั้นของตนกับสะโพกกลมกลึงที่มีเพียงเนื้อผ้าสีขาวบางๆกั้นๆไว้

“ อา....ชั้นก็ต้องการนาย แจจุง นายรู้สึกใช่มั๊ย อืมมม ” จุนซูค่อยๆปลดเปลื้องตัวเองออกก่อนตั้งลำจ่อส่วนนั้นไว้กับช่องทางหลัง เขาแหวกกลีบเนื้อออกก่อนจะค่อยๆดันเข้าไปจนมิดด้าม

“ อึกก...อา..จะ เจ็บ..จุนซู อา...” หยาดน้ำใสๆเอ่อล้นจากนัยน์ตาคู่สวย ริมฝีปากแดงอิ่มเผยออ้าร้องครางเสียงหวาน

“ อา...แจจุง...” จุนซูดึงสะโพกขาวเข้ามาหาตัวเองแล้วกดแช่ค้างอยู่อย่างนั้น มือหนาลูบไล้ไปทั่วร่างบาง เสื้อเชิ้ตสีขาวที่ยังไม่ถูกถอดออกนั้นเปียกน้ำจนบางใส่แนบเนื้อ ชายหนุ่มลากลิ้นไปตามสันหลังเรื่อยขึ้นไปยังซอกคอ กดเม้มหนักๆจนเป็นรอยจ้ำแดงไปทั่ว

“ อ๊ะ!! อา...จุน..อา..ซู..อืมม วันนี้...ผมต้องไป..อา...มหาลัย อืมมม ” ยังไม่ทันจบประโยคจุนซูเชยคางให้ใบหน้าสวยหันมาก่อนจะประกบจูบปิดปากซะก่อน ลิ้นร้อนรุกล้ำเข้าไปในโพรงปากชื้น วนสำรวจไปทั่วพลางเกี่ยวกระหวัดเชิญชวนให้ลิ้นเล็กๆนั้นตอบสนองอย่างไร้เดียงสา ในขณะที่ด้านบนถูกปรนเปรอด้วยจูบหวาน จุนซูก็ค่อยๆขยับด้านล่างช้าๆ

“ อือออ อืมมม.... ” แจจุงครางหวานในลำคอ รู้สึกเคลิ้มไปกำสัมผัสนั้น จุนซูยิ้มมุมปากก่อนจะถอนจูบออกเพื่อที่จะขยับด้านล่างได้ถนัดขึ้น แจจุงปรือตาขึ้นมาน้อยๆเมื่อรู้สึกถึงสัมผัสที่ห่างออกไปจากริมฝีปากอย่างเสียดาย จุนซูเลื่อนมือมาจับเอวบางไปก่อนจะเริ่มขยับสะโพกสาวเข้าออก

“ อา....ของนายนี่ บีบรัดชั้นแน่นไปหมดแล้ว..ลูกแมวน้อย อืมม ” จุนซูเริ่มขยับเร็วขึ้น แรงขึ้นตามจังหวะอารมณ์ที่พุ่งขึ้นสูง ช่องทางลับภายในตอดรัดจุนซูจนเขาแทบคลั่ง ยิ่งเขาสอดใส่ลึกเท่าใด เสียงครางหวานของแจจุงก็ดังขึ้นเท่านั้น

“ อ๊า..อ๊า....จุนซู...อา....อื้มมมม ไม่..ไหวแล้ว...อ๊า....”

“ แจจุง...อา....” จุนซูเลื่อนมือีกข้างมากอบกุมส่วนนั้นของแจจุงที่กำลังต้องการปลอดปล่อย เขารูดขึ้นลงเป็นจังหวะเพื่อช่วยให้อีกฝ่ายถึงฝั่ง สะโพกเนียนของทั้งคู่สวนกระแทกกันครั้งแล้วครั้งเล่าก่อนที่ร่างบางจะกระตุกเกร็งหวีดเสียงแหลมขึ้น ดวงหน้าสวยเชิดขึ้นหลับตาแน่น ธารน้ำสีขาวข้นพุ่งเลอะเปรอะฝ่ามือของอีกฝ่าย

“ ไปซะแล้วเหรอ ชั้นยังไม่เสร็จเลยนะ แจจุง ” เสียงทุ้มกระซิบข้างหู เขาดึงส่วนนั้นออกทั้งที่ยังมิได้ปลดปล่อยก่อนจะพลิกร่างบางนั้นให้หันมาเผชิญหน้า

“ ไปต่อที่ห้องกันนะ ลูกแมวน้อย ” ว่าแล้วแขนแกร่งก็อุ้มร่างบางขึ้นอย่างง่ายตรงดิ่งไปยังเตียงนอนสีขาวที่ยังยับยู่ยี่จากกิจกรรมเมื่อคืน จุนซูโยนร่างบางลงบนเตียงก่อนจะขึ้นคล่อมร่างที่ยังเปียกชื้นนั้นทันที ริมฝีปากบางเลื่อนไล้ไปตามซอกคอขาวในขณะที่มือว่างค่อยๆปลดกระดุมถอดเสื้อของตัวเองออก ร่างที่เปียกชื้นของทั้งคู่ก่อให้เกิดเสียงชื้นแฉะยามที่เนื้อเนียนเบียดสัมผัส เสียงครางอื้ออึงดังระงม

“ อืออ อา.... จุนซู... อา...อืมมม ” ใบหน้าสวยเอียงข้างซุกกับที่นอนหลับตาพริ้ม กลีบปากอิ่มหลุดเสียงครางกระเส่าหวานที่เต็มไปด้วยอารมณ์ ร่างด้านบนลากลิ้นลงมาเรื่อยๆ หยอกล้อกับยอดอกสีชมพูสวยที่แข็งขึ้นท้าทายคนตรงหน้าให้ลิ้มลอง อกขาวแอ่นรับสัมผัสทุกครั้งที่จุนซูกดลิ้นลงเล่นกับจุดชมพูสวย มือหนาไล้วนรอบๆช่องทางหลังก่อนจะสอดใส่ทีเดียวสามนิ้ว

“ อ๊า!!! อึ้กก จะ เจ็บ ” แจจุงร้องเสียงหลงเมื่อจู่ๆท่องทางหลังถูกรุกล้ำเข้ามาอีกโดยไม่ทันตั้งตัว ถึงแม้การกระทำเมื่อครู่จะเป็นตัวช่วยเบิกทางมาแล้วก็ตาม หากแต่เพราะช่องทางที่คับแน่นนั้นยังส่งผลให้เจ้าตัวรู้สึกเจ็บขึ้นมาอีก

“ ไม่ว่าจะกี่ครั้งนายก็ตอบสนองของชั้นได้ดีเสมอเลยนะ แจจุง ” เสียงแหบเสน่ห์เลื่อนขึ้นมากระซิบข้างหู ลมหายใจร้อยๆที่อีกฝ่ายรดใส่อย่างจงใจส่งผลให้อุณหภูมิร่างกายของอีกฝ่ายสูงขึ้น ประกอบกับความรู้สึกเสียวปลาบช่วงล่างยิ่งทำให้สติหลุดลอย

“ อา... จุน...ซู...อืมมม ”

จุนซูใช้จังหวะที่ร่างบางกำลังเคลิบเคลิ้มนั้นเปลี่ยนจากเรียวนิ้วเป็นสิ่งที่ใหญ่กว่า ร่างสูงดันตนเองเข้าไปจนสุดก่อนจะรั้งให้ร่างด้านใต้ลุกขึ้นมานั่งคล่อมอยู่บนตัก

“ ถึงตานายทำให้ชั้นมีความสุขมั่งแล้วนะแจจุง ” จุนซูยิ้มมุมปากเมื่อเห็นใบหน้าหวานแดงเรื่อ พยายามหันหน้าหนีด้วยความเขิน นัยน์ตาสวยหลับแน่น

“ ลืมตาสิ ดูผลงานของนายซะ ” มือหนาเลื่อนมาจับคางมนให้หันมาเผชิญหน้า ดวงตาสีนิลค่อยๆปรือขึ้นช้าๆ ทั้งคู่สบตากันชั่วครู่ก่อนที่ร่างบางจะเป็นฝ่ายหรุบตาลงต่ำด้วยความเขิน แต่แล้วใบหน้าสวยนั้นยิ่งร้อนผ่าวเมื่อเห็นสิ่งที่ตนกำลังกระทำอยู่เต็มสองตา แกนกลางของตนที่ชูชันเต็มที่ด้วยแรงอารมณ์วางทาบทับอยู่บนหน้าท้องของอีกฝ่าย ในขณะที่ช่องทางหลังกลืนกินสิ่งนั้นอยู่ในร่างของตน จุนซูเลื่อนมือมากระชับที่เอวบางนั้นพลางออกแรงยกสะโพกสวยขึ้น ความคับแน่นทำให้คนด้านบนขยับตามแรงดึงด้วยความยากลำบาก ผนังร้อนภายในตอดรัดไปทั่ว

“ อา... แจจุงงง ทำสิ อืมมม ”

ร่างบางขยับสะโพกขึ้นอีกตามที่ร่างสูงสั่ง ดวงตายังคงจับจ้องอยู่ที่ส่วนล่างที่ค่อยๆเผยให้เห็นสิ่งแปลกปลอมที่อยู่ในตัวเขาออกมาช้าๆ สองมือเรียวบีบกระชับไหล่หนาออกแรงยึดเหนี่ยว แจจุงขยับขึ้นจนเกือบสุดแล้วจุนซูก็ออกแรงกดพลางสวนกระแทกขึ้นมาทันที

“ อ๊า!!! ” ร่างบางหลับตาแน่นเมื่อความรู้สึกเสียวซ่านแล่นริ้วขึ้นมาตามท้องน้อย ความรู้สึกเจ็บเริ่มแปรเปลี่ยนเมื่อจุดอ่อนไหวถูกกระตุ้น แจจุงเริ่มขยับเร็วขึ้นในขณะที่อีกฝ่ายกระแทกสวนเป็นจังหวะ

“ อา.. อึกกก จุนซู.... อา.... ” ร่างบางขยับขึ้นลงอย่างบ้าคลั่งพอๆกับร่างด้านล่างที่กระแทกสวนขึ้นมาอย่างไม่ปราณี มือหนาออกแรงกดไปที่สะโพกเนียนนั้นจนแดงช้ำ

“ อืมมม แจจุงง อา... นายย อา.... ” เสียงครางต่ำแสดงถึงความสุขสม นัยน์ตาเรียวจับจ้องไปยังร่างขาวเนียนตรงหน้าที่กำลังขย่มอยู่บนหน้าตัก เพราะฝีมือของเขานี่เองที่สอนให้ร่างกายอันแสนบริสุทธิไร้เดียงสานี้ต้องแปดเปื้อนด้วยความต้องการ

“ มะ ไม่ไหวแล้ว จะ จุนซู อื้ออออ อ๊า!!!!! ” แจจุงเกร็งตัว นิ้วจิกไหล่จุนซูแน่น ร่างสูงจับสะโพกมนยกขึ้นกระแทกอีกสองสามครั้งก่อนจะปลดปล่อยน้ำอุ่นๆมากมายภายใน ร่างบางอ่อนปวกใบหน้าสวยซบลงกับไหล่กว้าง จุนซูเอียงหน้าไปสูดกลิ่นหอมพลางขบเม้มที่ติ่งหู

“ ทำได้ดีมาก ลูกแมวน้อยของชั้น ” สองมือหนาค่อยๆประคองหลังให้อีกฝ่ายเอนราบลงกับที่นอนก่อนจะถอนตัวออกมา น้ำสีขาวขุ่นไหลย้อยออกมามากมายเลอะทางขาไปทั่ว

“ ยังคิดจะไปมหาลัยอยู่อีกมั๊ย ” ร่างสูงเอนกายลงมานอนข้างๆ เรียวนิ้วเกลี่ยปอยผมดำที่ชื้นเหงื่อออกจากใบหน้า

“ อืมมม ” คนถูกถามปรือตาขึ้นมาเล็กน้อยครางแผ่วในลำคอ ตอบรับไปเท่านั้นเอง

“ ขนาดแรงจะอ้าปากยังไม่มียังคิดจะไปเรียนอีกนะ ” จุนซูว่าแล้วพลุดลุกขึ้นนั่ง

“ วันนี้นายไม่ต้องไป เดี๋ยวชั้นจะโทรไปลาให้ ” ร่างสูงสั่งเสียงเรียบพลางสาวเท้าไปยังตู้เสื้อผ้า เขามุดหัวเข้าไปควานหาเสื้อผ้าซักครู่ก็ได้เสื้อเชิ้ตสีดำเนื้อดีพร้อมกางเกงสแลคสีน้ำตาลเข้มออกมา

“ นี่นายอุตส่าห์ซักให้ชั้นด้วยเหรอ น่ารักจริงๆ ” ชายหนุ่มกล่าวพร้อมรอยยิ้มเปื้อนบนใบหน้า รอยยิ้มที่ไม่ว่าเมื่อไหร่มันก็สามารถมัดใจใครต่อใครได้เสมอ ไม่เว้นแม้แต่...แจจุง

จุนซูมุดเข้าไปในตู้เสื้อผ้าอีกครั้ง คราวนี้เขาหยิบเสื้อคอกว้างสีม่วงเข้มกับกางเกงขายาวสีดำออกมา

“ วันนี้นายใส่ชุดนี้นะ ” คนสั่งเดินมาวางเสื้อผ้าในมือลงบนร่างที่เปลือยเปล่าก่อนจะโน้มตัวลงมากระซิบข้างๆหู

“ ตอนนี้นอนไปก่อนก็ได้เดี๋ยวชั้นโทรมาปลุก ”

“ …ไปไหน ” ร่างเล็กที่นิ่งเงียบมานานเอ่ยปากถามในที่สุด

“ ชั้นจะพานายไปกินข้าว นายลืมแล้วรึไงว่าวันนี้มันวันอะไร ”

“ ….. ” ดวงตาสีนิลมองช้อนขึ้นอย่างงุนงง ไร้ซึ่งคำตอบออกอมาจากริมฝีปากอิ่ม เขาพอจะรู้ว่าวันนี้เป็นวันอะไร เพียงแต่ไม่แน่ใจว่าคนตรงหน้าจะคิดเหมือนตนหรือไม่ สายตาทั้งคู่สบนิ่งอยู่เนินนาน ใบหน้าเปื้อนยิ้มเมื่อครู่เรียบสงบช่างดูแตกต่างจากเมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง

“ งั้นนายนอนคิดไปก่อนแล้วกัน ชั้นมีธุระ ” มุมปากบางกระตุกยิ้มขึ้นนิดๆก่อนจะผละออกไป ร่างสูงสาวเท้าไปที่ประตูห้อง รอบเอวมีผ้าเช็ดตัวสีขาวพันอยู่

“ อย่าลืมนะลูกแมวน้อย เย็นนี้เดี๋ยวชั้นจะมารับ ”

‘ แกร็ก’ เสียงประตูเปิดอ้าออกก่อนจะปิดเบาๆตามด้วยเสียงเปิดประตูของห้องข้างๆ เมื่อร่างสูงหายลับไปห้องกว้างสีขาวก็ตกลงสู่ความเงียบ เงียบจนได้ยินแม้แต่เสียงลมหายใจของตนเอง

‘ ฮัลโหล ครับ...ผมเองครับ...ใช่ครับผู้ปกครองของคิม แจจุงเองครับ...ผมโทรมาลาหยุดหน่ะครับพอดีเขาไม่ค่อยสบาย...ครับ....ขอบคุณครับ...’ แจจุงเงียหูฟังเสียงคุยโทรศัพท์ที่ดังมาจากห้องข้างๆ มันคงจะไม่เรียกความสนใจของเขาไปได้มากเท่าไหร่ถ้าประโยคที่ได้ยินมิได้พ่วงชื่อเขาไปด้วย ไม่ใช่เรื่องแปลกที่เขาจะได้ยินเสียงสนทนาโทรศัพท์ เพราะผนังห้องที่บางจนผิดปกตินั้นเองทำให้เขาได้ยินแทบจะทุกเสียงจากห้องข้างๆ ซึ่งก็ไม่ใช่ใครที่ไหนหากแต่เป็นจุนซูนี่เอง และด้วยความที่ห้องของแจจุงเป็นห้องริมสุดติดระเบียงทำให้ได้ยินแค่เสียงที่ดังมาจากห้องข้างๆเท่านั้น เขาได้ยินเสียงแม้แต่ตอนที่ร่างสูงหิ้วผู้หญิงมาจากไหนไม่รู้เข้าห้องด้วยซ้ำ!

“ ผู้ปกครองเหรอ ใช่สินะ... ” ใบหน้าสวยยิ้มอย่างขมขื่นก่อนจะปล่อยให้ร่างกายที่เหนื่อยล้านั้นจมดิ่งสู่นิทรา ภาพความทรงจำเก่าๆผุดขึ้นมาในห้วงความคิดของชายหนุ่ม ช่วงเวลาที่เขาได้พบกับ...รักแรก

edit @ 2 May 2008 02:38:53 by IamCasSY

edit @ 4 May 2008 23:05:50 by IamCasSY